Grind í poka/belg var notuð upphaflega við rækjuveiðar um og eftir 1980. Grindurnar flokkuðu fisk frá rækjunni og þannig tókst að koma í veg fyrir að fiskur veiddist með rækjunni.
Síðan þá hefur notkun á grindum aukist mikið og er nú jafnvel notuð við veiðar á öðrum tegundum af fiski.
Scanmar þróaði upphaflega skekkjunema og í framhaldinu toghraðanema sem gaf mikilvægar upplýsingar um hraða og stefnu sjófæðis inn í trollið og einnig inni í trollinu sjálfu. Þessi nemi hefur innbyggðan halla/stefnureiknir sem notaður er til leiðréttingar á upplýsingum frá nemanum ef hann liggur ekki láréttur/réttur á veiðarfærinu.
Það var því auðvelt fyrir Scanmar að þróa fyrir rækjuveiðarnar grindarnema sem mældi sjóflæði framan við grindina og um leið halla á grindinni, en bestur árangur næst með halla á grind um 45°.
- Gott streymi sjávar í gegnum grindina er lykilatriði: Það er ekki sjaldan sem grindin stíflast af flatfiski, ýmsum smáfiski, grjóti og fleiru. Yfir sumartímann þá stíflast grindin oft af t.d. marglittu og gróðri og síflar þannig flæði sjávar aftur í pokann. Þá er tími til að hífa og hreinsa grindina.
- Þegar rækja og aðrar fisktegundir sem ekki hafa ugga, ganga aftur í poka þá sekkur pokinn gjarnan eða sígur niður á við. Það er algengt að í upphafi togs þá sýni grindin um 50° en endi í um það bil 37-38° halla.
- Breyting á halla gefur mikilvæga vísbendingu ef afli er að berast aftur í poka og ferilskráning nemans sýnir hvar innkoman var mest.
Trollauga og grindarnemi í notkun á rækjuveiðum. Innkoma frá trollauganu er sýnileg á vinstri myndinni. Greina má lóðningar á rækju. Þetta má einnig sjá á ferilmyndinni hægra megin þar sem halli á grindinni fer úr um 50° í 37° Sjá línurit. Það er innkoman þ.e. aflinn sem hefur þessi áhrif á breytingu á halla grindarinnar.